Terbaru

MENGENANG R.KH. M. BADRUDDIN ANWAR

By on 19 Maret, 2017 0 23 Views

MENGENANG ROMO KH. M. BADRUDDIN ANWAR.

Oleh. KH. Imam Muslim.

I. Beliau adalah Pendidik Sejati, Guru sejati

Beliau mendidik ummat dengan mauidloh, hikmah dan uswah. Siapa pun yang bertemu dengan beliau, selalu mendapatkan tambahan ilmu, tambahan amal

a. Mendidik dengan mauidlah

(1) Suatu saat Beliau mengajak shalat berjamaah dg saya. Beliau menjadi imam dan saya bermakmum di belakangnya. Kebiasaan saya, kalau i’ tidal saya bersedekap, selesai shalat beliau menghadap saya dan dawuh, ” Muslim biyen iku Syeikh Maliki ngimami shalat, ono santrine nek i’ tidal sendakep koyok awakmu iku maeng ( dari mana beliau tahu saya sendakep..subhanallah) karo Syekh Maliki tangane ditampel.” Saya menjawab, ” Kulo mraktekaken Fatkhul Mu’in Yai..wonten kitab Fatkhul Mu’in keterangane kan ngoten Yai…” Dengan tersenyum beliau dhawuh,” Pinter endhi awakmu karo Syekh Maliki”.. Kami berdua terus tertawa…Sejak itu saya mengikuti cara beliau shalat.

(2) Ketika melaksanakan ibadah haji di Makkah. Ada seorang jamaah datang ke saya sambil menangis, Bah, bojoku budhal Shubuh sampai Dluhur iki durung mulih, maeng pamite kepingin ngambung hajar aswad,wis tak penging methentheng ae..” Menjelang Ashar sang istri itu baru pulang ke maktab. Kemudian keduanya saya hadapkan ke Yai Bad. Beliau dawuh, ” Ngene lho yo… Haji iku sing penting mabrur, mabrure haji ora kerono akehe thowaf, ora kerono seringe nang khijir ismail, ora kerono iso ngambung hajar aswad, lan sak teruse, mabrure haji iku ketok engko nek wis mulih mari haji… Kapan sampean akhlake  luwih apik tinimbang sak durunge haji iku jenenge mabrur. Sebab ono kene iku tipis mbedakno ibadah kerono Allah, lan ibadah kerono nafsu…wis kono podho njaluk sepuro…Setelah itu suasana kembali ceria..

b Mendidik dengan Hikmah

Kisah ketika berhaji bersama beliau. Setelah selesai shalat dluhur, beliau masuk kamar, ( saya sekamar dg beliau, saya sudah datang lebih dahulu)selesai salam beliau meletakkan serban di dipan, beliau dhawuh, ” Lim, aku maeng kate budhal nang masjid dungo, Ya Allah kulo panjenengan panggihaken kaliyan tiyang ingkang sholeh- sholeh.” Saya bertanya, ” Lajeng dos pundi Yai? ” Dengan senyum khasnya beliau dhawuh, “Aku mlebu masjid terus shalat takhiyatul masjid. Aku lungguh moco quran, diluk engkas ono wong teko dik kiwoku shalat, wis mari, shalat maneh, ngono wonge shalat terus. Diluk engkas ono wong teko maneh dik tengenku lungguh terus moco quran, moco quran terus. Ono wong teko maneh dik ngarepku lungguh terus dzikir…dzikir terus…Ono maneh wong teko dik sandinge wong iku maeng terus turu, ono wong teko maneh lungguh, nguwasno aku ae…” beliau diam. Saya bertanya, ” meniko maknane nopo Yai.” Beliau dawuh, ” Artine Lim, wong sholeh iku tingkahe macem2. Dadi ojo gampang ngarani wong mek eruh teko tingkah dlohire…khusnudlon terus..Dadi kapan awakmu ketemu opo utowo sopo ae ojo sampek duwe krentek ngarani elek nang opo sik ketok..”

c. Mendidik dengan Uswah

Ketika seminggu sebelum berangkat haji, saya ditimbali beliau.

” Muslim, wong2 sing kate budhal haji iku jak en moco quran, nek kate budhal haji mocoo qur an dik omah sak juz utowo sak rukuk, engko terusno dik Makkah, dik Mekkah khatamno terus mulai maneh terusno dik Madinah, dik Madinah khatamno,terus mulai maneh terusno dik omah, dadi ono hubungane antarane omah-makkah-madinah. Dik omah wocoen terus samoe engko iso nang Makkah maneh” 

Beliau mencontohkan ini. Mengajak berangkat ke Masjidil haram agak awal, menunggu jamaah shalat dengan membaca Alquran…Kemudian mengevaluasi jamaah dengan bertanya, ” Aku kurang sak juz, awakmu kurang piro..? Ndang khatamno, terus mulai maneh..”

II. Beliau seorang Penuntun

a. Beliau dhawuh pada saya, “Muslim, yokpo carane ngapalno dungane thawaf lan sa’i. Dungo sak mono ae kok akeh sing ora apal. Kiro2 jamaah sing kate budhal iku lho Lim, mosok moco ping satus seket gak apal… Saben2 mari shalat diwoco sepisan, nek sedino sewengi wis ping limo, sepuluh dino ping seket, sak ulan ping satus seket, nek masa tunggune 3 wulan, wis ping 450, mosok moco ping  petang atus seket gak apal..

b. ” Muslim, iki ono wong papat pilihen, nomer siji, ono wong loro, loro terus ora tahu sehat, tapi lorone digawe njogo iman, nek sampek sehat thithik ae imane berubah. Nomer loro, ono wong sehat, sehat terus ora tahu loro, tapi sehate digawe njogo iman, nek sampek loro thithik ae imane berubah. Nomer telu ono wong mlarat, mlarat terus ora tahu sugih tapi mlarate digawe njogo iman,nek sampe sugih thithik ae imane berubah. Nomer papat, ono wong sugih, sugih terus ora tahu mlarat, tapi sugihe digawe njogo iman nek sampek mlarat thithik ae imane berubah…Wis, wong papat iku pilihen, sing paling apik sing endhi?

Setelah beberapa saat saya tidak bisa menjawab, beliau dhawuh, ” Wong papat iku Lim, gak ono sing kenek dipilih. Nek iso dadi wong iku imane pancet, istiqomah, ora berubah kerono sehat, loro, sugih, mlarat. Mergo ndunyo sak isine iki kabeh sementara. Ora ono wong iku loro terus, sehat terus, mlarat terus, utowo sugis terus…”

III. Beliau sangat dermawan

(1) Beliau pernah bercerita pada saya.

” Biyen iku Lim dik Pasuruan ono Kyai, nek isuk Yai iki lungguh ngadep sak gelas kopi lan rokok sak tepak (maaf tidak saya sebut mereknya). Kyai iki dungane mandi..iku wiridane opo? Aku takon- takon kepingin eruh opo wiridane Kyai iku dungone kok mandi…Tibak e wiridane iku—Yaa qowwiyu yaa matin ikfina sarro dlolimin…. Ngono Lim. Lha tibake Kyai iki dungane mandi gk kerono wiridane Lim. Tapi kerono Kyai iki nanggung uripe wong dik kiwo tengene..

Nek kapan awakmu iso ngono Lim dungomu mandi…”

Makane aku kepingin santri2 iku dadi wong sing sugih, tapi sing loman. Arek2 kate tak jak nggawe pasar waqiah.

(2) Sebelum berangkat haji beliau berpesan, ” Lim wong2 kandhanono, ojo sampe sak bendino ora shodaqoh, senajan mung sak real. Iku bakal nylametno bandhane sing ditinggal lan sing digowo sangu.”

(3) Setiap pulang jamaah shalat di Masjidil haram , apakah shubuh, atau dluhur, beliau selalu membawa makanan untuk kami kadang roti kadang nasi bukhori, atau minuman

(4) Beliau sering mengajak teman, santri untuk menemani beliau sarapan atau makan siang

(5) Kalau ada tamu, beliau cepat- cepat memerintahkan santri dalem untuk menghidangkan makanan atau minuman. Beliau sendiri yang mengedarkan makanan itu kepada tamu-tamunya, dan biasanya para tamu belum diijinkan pulang sebelum menghabiskan minumannya..

IV. Beliau ahli Silaturrahim

Saya sering diajak untuk bersilaturahim kepada para habaib, para kyai, para jamaah, bahkan santri. Beliau sangat rajin berta’ ziah, menjenguk orang sakit, menghadiri undangan tanpa pilih kasih.

V. Beliau Penyabar, Sangat ramah, dan murah senyum. Hatinya memiliki khusnudlon tingkat tinggi kepada siapa pun, Apa pun yang disampaikan kepada beliau ditanggapinya dari sisi baiknya. Kata beliau, Bagi orang baik semua orang dianggap baik. Untaian kalimat beliau menyenangkan, menyejukkan.

VI. Beliau pencinta Alquran dan Shalawat

Beliau selalu melisankan ayat2 Alquran dan shalawat. Ijazah yang diberikan beliau kepada para santri dan jamaah, sebagian besar adalah ayat2 Alquran dan shalawat.

VI. Beliau seorang yang Penyayang dan penuh kepedulian, senang keindahan

Lingkungan pesantren didesain indah, supaya santri dan walisantri krasan dan merasa nyaman di pondok, ruang tamu didesain luas, supaya para tamu nyaman. Beliau sendiri yang turun tangan untuk melihat, bagaimana keadaan taman, binatang peliharaan, menanyakan keadaan santri, dsb.

VII. Beliau adalah seorang yang Makrifat

(1) Pengalaman ketika haji bersama beliau

Shubuh jamaah haji sampai di Mina, setelah sholat shubuh dan sarapan sy matur, ” Yai..konco2 mau mbalang aqobah sak neniko”  Beliau dg serius dhawuh, ” Lho Lim, Lak awakmu dhewe sing mau bengi ngumumno, nek jamaah gk oleh mbalang isuk kerono bahaya?” ( Memang benar semalam saya umumkan jamaah haji Asia dilarang lempar jumroh aqobah di pagi hari, karena situasi haji akbar saat itu benar2 beresiko tinggi)  Saya matur, ” Nggih Yai, terose konco2 ingkang ningali mriko kondisinipun mboten sepinten rame Yai…” Beliau diam kemudian memandang ke arah jamarat, ” Iyo wis budhalo bismillah..

Subhanallah. Ternyata benar, hampir kami kembali setelah sampai di pintu trowongan, kami melihat lautan manusia berdesakan menuju aqobah. Tapi kami yakin dg restu beliau, dan meneruskan perjalanan.

Ketika kami sampai di pelararan aqobah, beberapa polisi yg melihat kami dari atas menara pengawas sgr turun berlari ke arah kami, membing kami sehingga dg mudah kami melempar aqobah…mendengar ini beliau berucap, ” Alhamdulillah…” sambil menyeka air mata beliau, ” 

(2) Beberapa waktu yang lalu, Tgl 29 Ramadlan saya mendapat kiriman serban Albruji dari Makkah, serban putih kualitas tunggi. Kotak pembungkusnya saja sangat lux dan mewah. Keistimewaan serban ini, kainnya tetap dingin walaupun dipakai di terik matahari.

Tgl 2 Syawal sy sowan beliau. Begitu sampai d pintu ruang tamu. Beliau langsung berdiri dan dhawuh, ” Lha..iki sing tak enteni…serbanmu kon gowo Lim?” Saya terperangah.. Saat saya sungkem dalam keadaan bingung beliau dhawuh, ” sik lungguho Lim tak jupukno serban. Beberapa saat beliau datang lagi dg membawa dua buah serban. ” Aku golek sung ukurane sak mene Lim , nek digawa imamah cukupan, nek sing iki kedawan.” ( Yaa Allah dari mana beliau tahu kalau saya baru dapat serban..?)

Maka besoknya,  saya sowan lagi, menghadiahkan serban itu kepada beliau yg ternyata ukurannya sama dengan yang diinginkan oleh beliau. Kemudian saya diajari memakai imamah, sambil dhawuh, ” Ibadah nyuwun gombal iku abota Lim, kok akeh sing ora kuat.” ( nyuwun gombal = memakai imamah)

Subhanallah..!

(3) Suatu ketika saya sedang bingung mencari nama-nama bayi yang dipesan oleh beberapa saudara yg istrinya baru melahirkan…Tiba-tiba, saya ditelpon beliau, ditunggu di dalem barat. Satelah saya duduk di ruang tamu, beliau dhawuh, ” Wong- wong iku la opo Lim, jenengno anak e ae angel- angel gawe jeneng. Jeneng iku ora usah nggawe. Kari wong tuwane seneng nang sopo. Umpamane wong iku seneng nang Syayyidina Umar, jenengno ae anake Umar,ditambahi opo ngono, terus Syayyidina Umar difatihahi, engko  anake cek koyo Syayyidina Umar… Umpamane awakmu seneng nang Gus Dur, anakmu jenengno ae Abdurrahman sopo kono, terus Gus Dur fatihahono, anakmu cek koyok Gus Dur.” Masya Allah….

Yaa Allah, ini baru sekelumit yang bisa saya tulis tentang beliau. Serasa beliau masih bersama saya…Apalagi kalimat terakhir yang saya dengar dari beliau ( hari selasa, 7 hari sebelum beliau wafat) ketika saya diajak, ” Ayo Lim melok aku.” saya bertanya, ” Dateng pundi Yai?” beliau menjawab, “Nang omahe Pak Imam Muslim…” Sampai hari ini saya merasa setiap hari beliau rawuh ke rumah saya…

Ya Allah jadikan beliau kekasih-Mu

Al faatihah…

Senin, 6 Maret 2017

Leave a comment

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogger menyukai ini: